7 maart 2012

Meer filmmuziek

Jarenlang verbaasde ik mij erover dat er in Nederland eigenlijk nauwelijks iets gebeurde op het gebied van concerten met filmmuziek. Voor zo'n evenement waren we toch aangewezen op hetgeen onze Zuiderburen uit de hoge hoed wisten te toveren; het filmfestival van Vlaanderen voorop.

Ik weet niet of mijn wensen er wat mee te maken hebben (ik denk graag van wel), maar het laatste jaar is daar echt verandering in gekomen. De concerten van het Metropole Orkest (20 mei staan ze met een hommage aan Michel Legrand in het Concertgebouw), de bijzondere vertoningen van The Lord of the Rings in De Doelen in Rotterdam (The Two Towers staat gepland voor 9 tot en met 11 juni dit jaar), het zijn twee voorbeelden die me direct te binnen schieten.

En er zijn er weer twee aan toe te voegen. Van 18 tot en met 20 mei staat het Spaghetti Western Orchestra in Carré om eer te betonen aan de voortreffelijke muziek die Ennio Morricone bedacht voor enkele legendarische spaghetti westerns. De uit Australië afkomstige zesmansformatie trekt alle registers los om de muziek tot leven te brengen, zo laten enkele filmpjes op YouTube ook al zien.

Het andere muziekevenement waar naar uit te kijken valt is de vertoning van Kubricks 2001: A Space Odyssey. Die staat gepland voor donderdag 21 juni aanstaande in de Gashouder op het terrein van de Westergasfabriek in Amsterdam. De muziek wordt live uitgevoerd door het Radio Filharmonisch Orkest en het Groot Omroepkoor, onder leiding van dirigent André de Ridder in het kader van het Holland Festival.

In het binnenkort te opening gebouw van EYE wordt van 21 juni tot en met 9 september trouwens een expositie gewijd aan regisseur Stanley Kubrick.

Kortom, de liefhebbers van filmmuziek komen dus gelukkig weer aan hun trekken.

Toevoeging 15-03-012

Filmliefhebber David Pinedo liet, in aanvulling op bovenstaande muziekevenementen, weten dat het Holland Festival nog twee andere filmevenementen organiseert. De Britse componist Michael Nyman heeft een nieuwe partituur geschreven voor de filmklassieker Pantserkruiser Potemkin. Op vrijdag 15 juni zal Nyman die muziek, in het Muziekgebouw aan ‘t IJ in Amsterdam, samen met zijn voltallige band live uitvoeren bij de vertoning van de nieuwe, gerestaureerde versie van de film.

En wie meer wil weten over de opera over Marilyn Monroe, Waiting For Miss Monroe, moet hier ook even kijken.



2 maart 2012

James Bond exposities


Als de 23e Bond-film Skyfall aan het einde van dit jaar in première gaat, is het ook bijna precies 50 jaar geleden dat de eerste speelfilm over de geheim agent, Dr. No, in Londen in première ging. Omdat je als producent wel gek zou zijn als je daar publicitair geen gebruik zou maken, kunnen we dit jaar nog wel wat aanhakers verwachten. Er zijn al twee evenementen aangekondigd die naar verwachting wel de nodige bezoekers op de been gaan brengen.

Goldfinger.
© Danjaq. LLC & United Artists Corporation.
All rights reserved.
In het cultuurcentrum The Barbican in Londen wordt van 6 juli tot en met 5 september dit jaar een unieke Bond-expositie gehouden. De tentoonstelling Designing 007 biedt een bijzondere blik in de wereld van James Bond. De gebruikte kostuums van gerenommeerde ontwerpers worden vertoond. Daarnaast krijgt het publiek de kans om ook de beroemde gadgets en andere props nog eens te zien. Natuurlijk wordt er ook stilgestaan bij de special effects, de stunts en de geweldige production designs van onder andere Ken Adam.

Meer informatie over Designing 007 te hier te vinden.



Die Another Day
© Danjaq. LLC & United Artists Corporation.
All rights reserved
Op twee uur rijden van de Engelse hoofdstad ligt het plaatsje Beaulieu (net onder Southampton).
Daar worden tot het einde van dit jaar in het National Motor Museum zo ongeveer alle voertuigen tentoongesteld waarin 007 zich de afgelopen jaren in voortbewoog. Dat alles onder de noemer Bond in Motion. Het betekent niet alleen mooie auto's kijken. Ook andere vervoersmiddelen, zoals de Glastron GT-150 speedboot uit Live and Let Die en 'Little Nellie' uit You Only Live Twice worden getoond. Maar natuurlijk ontbreken ook de fameuze Aston Martin DB5 en de Lotus Esprit S1 niet.

Meer informatie over Bond in Motion, zoals de tentoonstelling wordt genoemd is hier te vinden.

Dat wordt dus naar Engeland deze zomer!

28 februari 2012

De Oscardiscussie

Academy Awards ©
Welke kant gaat het op met de Oscars? Het is een vraag die ze in Hollywood wel bezighoudt. De afgelopen uitreiking trok 39,3 miljoen bezoekers. Dat is weliswaar 3,7% meer dan vorig jaar, maar nog altijd flink minder dan hét sportevenement van het jaar in de VS, de Super Bowl. Dat trok 113 miljoen kijkers. Dat is zo'n 33% meer dan er in de jaren 90 naar dat evenement keken. En oké, er was grote interesse in de wijze waarop de muziekwereld eer wilde betonen aan Whitney Houston, maar naar de afgelopen Grammy's keken ook zo'n 40 miljoen Amerikanen, zo blijkt uit cijfers die The New York Times gisteren publiceerde.

De worsteling van de Oscars met de kijkcijfers (daar rekent men het succes toch aan af) is al jaren gaande. De filmprijs was in het vorige decennium het populairste, zo beweert diezelfde New York Times. Het was de tijd waarin films als Forrest Gump (1994), Braveheart (1995), Titanic (1997) en Gladiator (2000) in de prijzen vielen. Er wordt beweerd dat de Oscars de laatste jaren in toenemende mate moeite hebben om de doelgroep van achttien tot negenenveertig te vermaken, met 'teleurstellende' kijkcijfers als gevolg.

De keuze voor films als The Artist en The Iron Lady maakt dat er niet beter op, zo analyseert The New York Times. Het zijn namelijk films waar de bulk van het publiek in Amerika namelijk niet naar toe gaat. Deze films trokken samen zo'n vier miljoen bezoekers. Ze draaien bovendien niet in de bioscopen die worden bezocht door het gros van de bioscoopbezoekers.

Maar als je nu eens goed kijkt naar de winnaars van de jaren waarin het blijkbaar wel goed ging, dan zaten daar toch ook films tussen van het kaliber The Artist en The Iron Lady? Wonnen Nicolas Cage en Susan Sarandon in 1995 niet voor respectievelijk Leaving Las Vegas en Dead Man Walking? Was het niet het weinig opvallende Shakespeare in Love dat in 1998 met de meeste Oscars wegliep? En hoe populair waren Fargo (Frances McDormand) en Shine (Geoffrey Rush) bij het grote publiek in 1996? Kortom, het is toch maar net hoe je naar de prijzen kijkt?

Toch valt - als je echt meent dat kijkcijfers een goede graadmeter zijn  - niet te ontkennen dat de Oscars toch een beetje in het verdomhoekje zitten. De achterliggende reden die The New York Times daarvoor aanvoert is dat het een club oude mensen is die de prijzen uitreikt. Het is daardoor een club met een andere smaak (voor zover politiek geen hoofdrol speelt) dan dat van het grote Amerikaanse publiek.

Daarmee zit Hollywood - toch het Mekka van de supercommerciële film - met een discussie waarvan ik toch altijd dacht dat die meer Europees was. Een discussie over smaak in relatie tot het uitreiken van filmprijzen. Als je wilt dat de hele wereld naar je kijkt en begrijpt wat je doet, wil je dan prijzen laten uitreiken door een selecte groep 'experts' (of dat nu een kleine jury is of een iets grotere Academy), of moet het publiek een stem krijgen? En hoe serieus nemen de 'experts' de mening van het grote publiek als het om publieksprijzen aankomt?  Daarmee zit je volgens mij in een discussie over films als entertainment of film als een culturele uiting. Het verschil tussen die twee heeft dus zelfs invloed op het grootste feest dat de filmwereld kent. Of ze het nu leuk vinden of niet.

27 februari 2012

Oscars 2012



Meryl Streep (The Iron Lady) & Jean Dujardin (The Artist).
– © – Image courtesy gettyimages.com

 Afgelopen nacht - Nederlandse tijd - werden de Oscars voor de 84e keer uitgereikt. De complete lijst van winnaars en genomineerden is hier te vinden.

25 februari 2012

Zaken doen met...

Wat een sympathiek vraaggesprek over de Oscarkansen van de Belgische film Rundskop bij Business News Radio had kunnen worden, liep gistermiddag uit op een discussie over de Nederlandse film in het algemeen die geen schoonheidsprijs won. Producent Jan van der Zanden (de Nederlandse co-producent van Rundskop) en acteur Frank Lammers schoven aan bij BNR om over film en de Oscars te praten. Ik kan nu wel helemaal uit de doeken doen wat er precies gebeurde, maar je moet het hier zelf echt even beluisteren.

Een goede discussie is altijd de moeite waard, maar hier ging iets echt helemaal mis. En dat komt omdat de deelnemers - met uitzondering van Van der Zanden die beheerst en goed duidelijk maakte waar hij in gelooft - gewoon slecht beslagen ten ijs kwamen. Laat me de dingen waar ik me aan stoorde even op een rij zetten.

Ik neem het presentator Ruud Hendriks niet kwalijk dat hij al vrij snel over de Oscarnominatie van Rundskop heenstapte en naar het onderwerp filmproductie in Nederland toewilde, maar hij had het gesprek natuurlijk nooit zo moeten openen. Hij begon namelijk met de zinssnede dat Nederland, net als in de afgelopen jaren, wéér geen Oscarnominatie had ontvangen. Dat klopt weliswaar (de laatste keer was volgens mij in 2003 met De tweeling), maar door het zo te brengen plaats je de Nederlandse film direct in een hoek die hij niet verdient. Het gaat namelijk goed met die Nederlandse film, getuige het imposante marktaandeel van 22% het afgelopen jaar (ik weet ook dat dat beeld te nuanceren valt, maar toch). Die toonzetting bepaalde in ieder geval de rest van het gesprek dat alleen maar leek te gaan over de matige kwaliteit Nederlandse film, terwijl dat gewoon niet zo is.

Maar ook Frank Lammers deed een duit in het zakje. Hij legde de schuld van het achterblijven van de bezoekcijfers van bepaalde films bij de bioscoopexploitanten. Dat mag hij vinden, maar je kunt niet beweren dat het marktleider Pathé, omdat het een Frans bedrijf is, 'geen klap interesseert wat er met de Nederlandse film gebeurt'. Dat je het niet altijd eens hoeft te zijn met de keuzes van Pathé, spreekt voor zich, maar Lammers opmerking is natuurlijk onzin. Pathé is een commercieel bedrijf dat commerciële overwegingen maakt. In een tijd dat bezoekers aangeven graag naar Nederlandse films te gaan, gaat Pathé die films echt niet uit de weg. Ook de films niet die Lammers als origineel kwalificeert. Pathé maakt alleen de afweging waar ze het meeste geld mee kunnen verdienen.

Hoewel we kunnen stellen dat de hoeveelheid films die worden uitgebracht in Nederland en het aantal filmzalen waarop ze moeten worden vertoond niet echt in evenwicht zijn, doet de opmerking van Lammers geen recht aan het goede en bijzondere circuit van filmhuizen in ons land. Die geven 'originele' films wel degelijk een podium (voor zover je vind dat bioscopen dat niet doen). Je kunt alleen niet verwachten dat een film dan eventjes 500.000 bezoekers trekt, zoals Rundskop (in bioscopen) in België deed.

Maar ja, dat laat zich natuurlijk ook slecht uitleggen aan presentatoren die duidelijk niet weten hoe de Nederlandse filmmarkt in elkaar steekt en zich wat dat betreft ook niet hadden voorbereid. Dat bleek onder meer uit het feit dat presentator Ruud Hendriks de film Rundskop niet had gezien (Nachtrit met Frank Lammers daarentegen weer wel), maar nog meer toen gastpresentator Victor Mion geen voorbeelden kon noemen van Nederlandse films die dankzij social media een succes zijn geworden toen hem daar door Jan van der Zanden naar werd gevraagd. Dat was natuurlijk een blunder van jewelste.
Ook ik geloof heilig in de invloed van social media en denk dat filmmarketing als gevolg daarvan nog flink zal veranderen, maar je kunt niet beweren dat marketing nog nooit zo goedkoop is geweest en daar dan geen voorbeelden van kunnen noemen.

Het was overduidelijk een gesprek van mensen die elkaars wereld niet kennen en met korte, te vaak, simplistische opmerkingen stelling namen. Het aloude medium radio, dat in dit geval ook niet aan vervlakking kon ontsnappen, verdient betere discussies.

En als ik dan, in lijn met de komende Oscarshow, toch een prijs moet uitreiken, dan gaat die naar producent Jan van der Zanden. Hij was de enige die zijn hoofd koel hield en met opvallend weinig woorden heel duidelijk wist te maken dat de kwaliteit van de Nederlandse film alleen gewaarborgd kan blijven als de overheid bereid is een taxshelter in het leven te roepen die uiteindelijk meer geld zal opleveren. Kijk, dat zou pas zaken doen zijn...

22 februari 2012

Filmpassie

Je staat er soms echt versteld wat er allemaal niet wordt bedacht om passie voor film te delen. Film is blijkbaar een geweldige bron van inspiratie. Als ik weer eens zo'n mooi, grappig, ontroerend, beeldschoon eerbetoon - want dat is het ook vaak - aan de cinematografie tegenkom, deel ik dat doorgaans onmiddellijk met mijn volgers. Omdat Twitter en Facebook toch ook wel weer vluchtige media zijn, leek het me een sympathiek idee om de filmpjes en andere uitingen hier op mijn blog te verzamelen onder de noemer filmpassie. Zo af en toe zal er ook wel een commercial of andersoortige professionele productie tussen zitten, als ze maar duidelijk maken met welk fantastisch medium we wel niet van doen hebben.

ABCinema

ABCinema from Evan Seitz on Vimeo.


Openingssequentie Kuifje

The Adventures of Tintin from James Curran on Vimeo.


Hello (Lionel Richie)



Hello (Apple)



Tribute to Steven Spielberg



Once Upon a Time in the West: Op locatie

8 februari 2012

John Williams

Er zijn van die magische momenten die je nooit zult vergeten. Een daarvan voltrok zich in mijn geval op 11 maart 1999 in Las Vegas. Ik was daar voor de jaarlijkse bioscoopconventie ShoWest. Of ik die dag, zoals ik mij nu verbeeld, inderdaad redelijk nietsvermoedend aanschoof bij de productpresentatie van 20th Century Fox, of dat ik al vermoedde dat er iets bijzonders op stapel stond, weet ik niet meer. Maar wat ik wel weet is dat ik in een euforische roes raakte vanaf het moment dat ik filmcomponist John Williams aan zag komen lopen om op het podium plaats te nemen voor het Las Vegas Philharmonic.
Williams was er om de première van de trailer van Star Wars Episode 1 - die enkele minuten later door George Lucas zelf zou worden aangekondigd  - van de juiste introductie te voorzien. En dus werd Williams' bekende muziek uit Star Wars live ten gehore gebracht terwijl de maestro zelf dirigeerde.

Hoewel ik sindsdien meerdere pogingen heb ondernomen om een concert van de vijfvoudig Oscarwinnaar bij te wonen, is het er tot op heden nooit van gekomen. Ik kan niet zeggen hoe jammer ik dat wel niet vind. Want John Williams, de meesterlijke brein achter de scores van films als Schindler's List, Superman, E.T., Jaws,  is voor mij echt een van de grootste filmcomponisten aller tijden.

En vandaag, 8 februari, is hij jarig.
Hij wordt 80 jaar!
Van harte gefeliciteerd John Williams!

En vandaar hier een bloemlezing van zijn werk... 



7 februari 2012

Opengooien die boel

De frequente bezoekers van dit blog weten het vast nog wel. Eind vorig jaar kwam ik in aanraking met het sympathieke boekje Groeten is gratis van Monique Burger van de Nieuwe boekhandel in Amsterdam. Als gevolg daarvan startte ik met een serie tips & trucs voor bioscopen en filmtheaters. In de afgelopen weken kwam daar onbedoeld een beetje de klad in. Soms is er slecht een vonkje nodig om het vlammetje weer te ontsteken.

In mijn geval was het een bericht over tweet seats in de Los Angeles Times. Daarin werd gesproken over de trend om bepaalde stoelen in een concertzaal - maar dat kan natuurlijk net zo goed een bioscoopzaal zijn - vrij te houden voor bezoekers die hun ervaringen live willen delen met de wereld.

Laat ik - voordat je denkt dat dit deze keer mijn tip is - even duidelijk zijn: ik ben geen voorstander van het actieve gebruik van mobiele apparaten tijdens het film kijken. Zelfs als je het toestel op de trilstand hebt staan, vind ik dat het tijdens de voorstelling in de broek-, borst of binnenzak thuishoort. Of in de tas. Je hoort de mensen in de directe omgeving namelijk gewoon niet af te leiden. Maar voor en na de voorstelling zouden er wat mij betreft geen beperkingen moeten zijn.

Ik kom te weinig bioscopen en filmtheaters tegen die wifi in hun foyer aanbieden. Opengooien die boel is mijn tip; zodat communicatie met en tussen klanten op een goede manier mogelijk wordt. In ruil voor die vrijgevigheid mag je van diezelfde klanten best vragen dat zij het mobieltje onberoerd laten als de film echt is begonnen.

17 januari 2012

New York at the Movies

Mensen die mij al wat langer kennen of volgen, weten dat ik een tik heb. Ik heb iets met filmlocaties. Ik verzamel boeken die er over gaan, lees artikelen die ze centraal stellen en zoek ze op als ik op vakantie ben. Recentelijk kwam er iets op mijn pad waardoor ik even dacht er echt een heel mooi project aan over te houden, maar helaas, het blijft wat stil en dus ziet het er niet naar uit dat dat van de grond gaat komen.

Gelukkig blijft het universum af en toe signalen afgeven dat ik niet de enige ben die het een boeiend onderwerp vind. Turner Classic Movies - je weet wel die tv-zender waar ze films die te vaak worden vergeten weer een kans geven - zag ook in dat je er een leuke promotie aan kunt hangen.

In welke film werd dit gebruikt?
Het laatste weekend van deze maand eert de zender de stad die in zo ongelooflijk veel films een rol speelt: New York City. Op hun website kun je een kaart bekijken en zien welke films waar in de stad zijn opgenomen. Die kaart is ook als pdf te downloaden en te bekijken op de mobiel, maar eerlijk gezegd denk ik dan wel: dat kan anders, dat kan leuker! Bovendien hebben ze niet alles in kaart gebracht. Maar dat kan ook haast niet want dan zou je bijna meer locatie-aanduidingen zien, dan straten. NYC is immers echt een reus als het gaat om filmlocaties.

Naast het feit dat TCM het laatste weekend van januari een hele kleine selectie van films uitzendt die zijn opgenomen in de stad (zoals de originele Fame en Shaft), zenden ze ook de tweedelige documentaire New York at the Movies uit. Dat is een documentaire - helaas al wel tien jaar oud - gepresenteerd door Meryl Streep. Maar desalniettemin wel eentje waar ik even voor ga zitten!

11 januari 2012

Nieuw leven voor oude filmprojectoren

Het waren vooral mooie cijfers die gisteren, tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van de brancheverenigingen van de bioscoopsector, werden gepresenteerd. De bioscopen en filmtheaters in Nederland maken goede tijden door, ondanks het feit dat iedereen de broekriem iets moet aanhalen. Het bezoek is niet zo hoog geweest sinds 1978 en het marktaandeel van de Nederlandse film was met 22% spectaculair goed (met name dankzij die dames uit het Gooi). Ik kan natuurlijk alle cijfers de revue laten passeren en observaties maken, maar de algemene overzichten zijn gewoon hier en hier te bekijken. Bovendien wil ik mijzelf niet al het gras voor de voeten wegmaaien, want ik moet ook nog een artikel schrijven voor Holland Film Nieuws.

Maar ik hoorde in de gangen van het prachtige Tuschinski nog iets anders dat interessant was. Eerlijk gezegd, hoorde ik meerdere dingen die de moeite waard zijn om over te vertellen (daarom zijn die bijeenkomsten ook zo goed om te bezoeken), maar dit wilde ik er even uitpikken.


Rond de zomer hoopt de Nederlandse bioscoopsector te kunnen zeggen: 'En nu zijn we volledig digitaal!' Dan zijn alle traditionele 35mm-projectoren vervangen door digitale machines. Voor een belangrijk deel is dat dankzij het collectieve plan dat we hebben leren kennen als Cinema Digitaal. Maar wat gebeurt er nu met die oude, overbodige 35mm-projectoren? Wel, overbodig zijn ze niet, want er zijn landen waar ze die apparaten eigenlijk nog heel goed kunnen gebruiken.

En daar komen de enthousiastelingen van YUA in beeld. YUA, wat staat voor Young Urban Achievers, is een stichting die jongeren bij elkaar wil brengen en hen wil helpen bij het opzetten van nieuwe ondernemingen en organisaties. Zo heeft YUA geholpen bij het opzetten van de bioscoop Kriterion in Sarajevo, naar voorbeeld van de na de Tweede Wereldoorlog opgezette studentenbioscoop Kriterion in Amsterdam. En daar houdt het niet op want er gaat ook een Kriterion Mitrovica (Kosovo) en Kriterion Monrovia (Liberia) komen.

Tijdens de bijeenkomst van gisteren werd in de wandelgangen geworven voor de actie om de 35mm-projectoren die in Nederland niet meer nodig zijn te doneren voor hergebruik in landen waar men de stap naar digitaal nog niet kan zetten. En dat vind ik gewoon een geweldig idee. Een idee waar ik in het gesprek van gisteren met Marieke Jonker nog een idee aan toevoegde. Namelijk de gedachte om op de projector een plakkaat te plakken van welke bioscoop of filmtheater de projector afkomstig is. Dan kan het wellicht nog tot een mooie band tussen de twee bioscopen komen.

Wil je meer weten over YUA of het projectoridee kijk dan op www.yuafoundation.org.